کافی شاپ بی بی سی آنلاین

کافی شاپ بانک اطلاعات

 

 

کافی شاپ بانک اطلاعات .
آموزش، تجهیز،دکوراسیون، مشاوره،راه اندازی، همراه با کتاب های استاندارد کافی شاپ در ایران،

ایران شف .

داستان قهوه



هرنوشیدنی سیاه قهوه نیست

قهوه باید داغ باشد

قهوه باید تلخ باشد

قهوه باید سیاه باشد


اما منابع ترکی تاریخ های قدیمی تری ذکر می کنند. بریسل (Brisel – Kahvaler Kitab) در کتاب قهوه اش تاریخ اوّلین کشف آن را 1258 میلادی ذکر می کند. داستان او به شیخی به نام عمر اشاره می کند که قهوه را تصادفاً بر اثر گرسنگی و خوردن دانه های این گیاه کشف می کند. این ماجرایی معمول در دید منابع ترکان است که می گوید قهوه قویا مدت‌ها قبل از قرن پانزدهم در بین مسلمانان شناخته شده بوده. صنعت ساخت قهوه جوشهای سرامیکی و فلزی مدت‌ها قبل در سده‌های 13 و 14 میلادی در بلاد اسلام وجود داشته است. حتی شواهدی وجود دارد که نشان می دهد قهوه برای مسلمانان حتی قبل از تاریخ پیشنهادی 1258 بریسل شناخته شده بوده است. ما می دانیم که ابن‌سینا در هزاره اوّل میلادی از قهوه به عنوان دارو استفاده می کرده است. اشاره و توضیحی درباره خواص پزشکی آن در کتاب معروفش "قانون الطب" دیده می شود که قهوه را چنین معرفی می کند: " دانه گیاهی است که از یمن می آید. نوع بهتر آن زرد رنگ و سبک و خوشبو است. نوع سفید و سنگینش بد است. بدن را سرحال می آورد. پوست را تمیز می کند، و بخارات زیر آن را خشک می کند، و بوی بسیار خوبی به دهان و تمام بدن می بخشد." این سند حداقل وجود و استفاده از قهوه در یمن را در قرن دهم میلادی اثبات می کند. اما زکریای رازی حتی قبل از ابن‌سینا بعضی از خواص سودمند پزشکی قهوه را ذکر کرده است. اما هر دو آنان به جای "قهوه" از نام حبشی آن، "بونک" (Bunc) استفاده کرده‌اند. اوکرز (Ukers) کشف قهوه را به سال 750 میلادی نسبت می دهد و می گوید که چوپانی عرب به نام خالد در حبشه متوجه تغییر حالت رفتاری بزهایش هنگام خوردن بوته ای خاص شد. و این بوته به عنوان درخت قهوه شناخته شد. این داستان متعددا تکرار شده و توسط اکثر مورخین مورد قبول است.

از مطالب بالا به وضوح مشخص می شود که قهوه توسط مسلمانان زمانی در قرن دهم میلادی کشف شده است. ابتدا در یمن مورد کاشت و بهره‌برداری قرار گرفت. یمنی ها به جای خوردن دانه ها آن‌ها را می جوشاندند و نوشیندی معروف، "القهوه" را به‌وجود آوردند. همچنین اتفاق نظر وجود دارد که اوّلین استفاده کنندگان قهوه صوفیان بودند که به عنوان دارویی برای شب زنده داری از برای ذکر و عبادت استفاده می کردند. قهوه به باقی مسلمانان یمن راه پیدا کرد و بالاخره به تمامی مسلمانان از طریق مسافران، حجاج و تجار. و بالاخره زمانی در قرن پانزدهم به ترکیه عثمانی رسید.

طبق گزارش عبدالقدیر الجزیری در حدود سال 1558 در کتابش "عمدات الصفوا" فخر الدین ابوبکر ابن ابی یزید المکی ذکر کرده است که قهوه در اواخر قرن نهم هجری ( پانزدهم میلادی) به مکه رسیده است. او در ادامه سند دیگری ارائه می دهد که جزئیات رسیدن قهوه به قاهره را بازگو می کند. ابن عبدالغفار ذکر کرده است که در دهه اوّل سده دهم هجری دانشجویان یمنی مدرسه الازهر قهوه آورده و استعمال می کردند تا در مجمع های ذکر بهتر عمل کنند. و از الازهر قهوه خیلی سریع به خیابان‌ها، مغازه‌ها و خانه‌های قاهره راه یافت. در اوائل قرن پانزده میلادی (1453) قهوه به ترکیه رسید و اوّلین "قهوه‎خانه" به نام "کیوا هان" در سال 1475 در استانبول شروع به کار کرد.

جدا از ذکر تاریخ اوّلین آشنایی مسلمانان با قهوه، اکثر مقالات درباره قهوه در غرب به مشکلات قهوه و قهوه‎خانه‎ها در بلاد اسلام می پردازند، با این ادعا که اسلام مخالف استعمال قهوه بوده به دلیل اعتیادش.

این درست است که قهوه‎خانه‎ها خیلی مورد علاقه نبودند به دلیل محیط و ذات خوش گذرانه شان. اما این مسئله‌ای بسته به سنت و محلات و شخصیت‌های خاص بود و عقاید متعدد و مختلفی درباره آن همانند هر چیز دیگر وجود داشت و نمی توان عمومیتش داد و گفت "اسلام با قهوه مخالف بود."

منبعwww.muslimheritage.com

  هرنوشیدنی سیاه قهوه نیست

قهوه باید داغ باشد

قهوه باید تلخ باشد

قهوه باید سیاه باشد

داغی قهوه به داغی عشق برای مثبت اندیشان.

تلخ باشد به تلخی جدایی

سیاه باشد به سیاهی شب




 داستان "قهوه" هم از آن داستان‌های جالب است ... از همان مدل داستان‌های مثنوی که می گوید گنجت زیر خود مبارکت دفن است و تو تمام دنیا را دنبال گمشده ات می گردی. از همان مدلی که آقای کوئیلو آن را با بسی آب مخلوط کرده و به دنیا می فروشد. (در حالی که ما هنوز مشغول چرتیم. باز خدا پدر آقای کوئیلو را بیامرزد.) و در آخر از همان مدلی که "قهوه‎خانه" می شود "کافی شاپ".

عده‌ای که خیلی تعطیلند دیگر"نسکافه" را هم نوعی قهوه می پندارند و هنوز نفهمیده اند نسکافه از جمع دو کلمه "نستله" و "کافه" درست شده که اولی نام شرکتی است در سرزمین همیشه بی طرف سوئیس که ثروتمندان کره خاکی گنجهایشان را در آن دفن کرده‌اند و در دو دهه اخیر جمعیت ایرانیان این بلاد زبیا بسی زیاد شده است و دومی نام فرنگی قهوه، و جمع این‌ها شده "نس-کافه"، یعنی قهوه شرکت نستله که چیزی است عجیب که خیلی سریع و راحت درست می شود و مانند قهوه سنتی ترک و عرب ما نیست و به همین دلیل باز به دل ما ایرانیان خیلی نشسته است چرا که "سریع" درست می شود. عین چای! ما هم که دیگر حوصله نداریم. همان‌طور که دیگر نقش و نگار معماری و کاشی ات که زمانی افسانه‌ای بود دیگر سرسری و بی رنگ و حال شده و کشوری که آن کاشیها و سرامیک ها را تولید می کرد حالا باید بیل بورد بزند و قسم و آیه که کاشی اسپانیاییست، دقیقاً همان‌طور و به همان دلایلی که منجر به این امور شده‌اند قهوه هم شده " نسکافه" و قهوه‎خانه رفتن شده "کافی شاپ رفتن." قهوه‎خانه‌های سنتی مان هم که دیگر جز چای نوشیدنی دیگری خیلی بلد نیستند ارائه دهند. ( البته کوکاکولای مشهدی هم هست.) همین‌طور دیگر تاریخچه قهوه ات را هم نمی دانی و بلد نیستی قهوه ترک و عرب درست کنی که وقت می برد و عشق در کوچک‌ترین جزئیات کار... همانند هر بعد دیگر زندگی سنتی. نسکافه بخر و رویش با کتری برقی ات ( یادت باشد کتری برقی ساخت داخل بخری) آب جوش بریز و خالی اش کن در حلقت و برو به دنبال فرهنگ سازیت. بارک‌الله

از آن تعطیل ها که بگذریم کمی باسواد ترها متوجه شباهت بین کلمات "کافه" و "قهوه" می شوند.. و عده قلیلی که حوصله و ذوق دارند کافیست سری بزنند به یک لغت‌نامه یا دائرت المعارف و در قسمت ریشه کلمه بخوانند که : اواخر قرن شانزدهم. از ترکی آمده است: کهوه، که از عربی آمده است: قهوه.

و باز متوجه پدیده‌ای می شوی که ریشه در اینور دارد. مثل "شطرنج"! که زمانی همراه با تخته نرد بازی محبوب مسلمانان از آندلس گرفته تا چین بود.. شطرنج هم داستانی دیگر دارد که انشاءالله بعداً

و این مقاله‌ای که حضورتان تقدیم می شود داستان قهوه است. پس اگر می خواهید تاریخ زیبای آن را به همراه ماجراهای دیگری مانند تولد "کاپوچینو" و "نان صبحانه هلالی" بدانید این ترجمه ناقابل را بخوانید.

  ادامه داستان قهوه

این هم تصویر بزرگترین قهوه جهان است که توسط فرهاد زعفری هشجین ساخته شده.



هرنوشیدنی سیاه قهوه نیست

قهوه باید داغ باشد

قهوه باید تلخ باشد

قهوه باید سیاه باشد

برای منفی اندیشان.

داغی قهوه به داغی جهنم

تلخ باشد به تلخی زهر مار

سیاه باشد به سیاهی شیطان


ادامه داستان قهوه


اکثر مقالات در باب تاریخ قهوه بیش‌تر به اختلافات بسیار وسیع در باب چگونگی کشف و زمان آن می پردازند. مورخان به اجماع نظر نرسیده اند و هنوز نمی توان تاریخ معتبر دقیقی را ذکر کرد. قدیمی ترین اسناد‌ درباره قهوه توسط مسلمانان در قرن 15 میلادی نوشته شده‌اند. همان‌طور که خواهیم دید، این نوشته‌ها مقدار بسیار زیادی اطلاعات درباره ذات اجتماعی این نوشیدنی به همراه سیر انتقال آن به نقاط مختلف بلاد اسلام ارائه می دهند، اتفاقی که در طی یک قرنی که این کتاب‌ها نوشته شده‌اند افتاد. اما درباره کشف اوّلیه اش، جاخالی های زمانی بزرگی وجود دارد، چرا که این کتاب‌ها بر اساس تاریخ شفاهی نوشته شده‌اند که تا چند نسل قبلتر چیزی را ذکر نمی کنند. به این دلیل، مورخانی که بر روی این اسناد کار کرده‌اند خود را به این راضی کرده‌اند که قهوه در چنین زمان دیری از تاریخ بلاد اسلام به آن راه پیدا کرد. هاتوکس (Hattox) به عنوان مثال، می گوید در قرن پانزدهم. با نقل‌قول کردن از این اسناد عربی، ادعا می کند که مسلمانان یمن آن را از اتیوپی ( حبشه) در سال‌ها 1400 میلادی آوردند. یک مثال روایتی است ذکر شده توسط " فخر الدین ابو بکر ابن ابی یزید المکی" که چنین گفته است. در گزارش وقایع وی، او به گروهی از صوفیان به نام "شطیلیه" اشاره می کند، که با استفاده از برگ‌های "القات"، گیاهی مخدر شناخته شده در بلاد عرب، "القهوه" درست می کردند. در آن زمان به دلیل کمبود ناگهانی القات در شهر عدن، بزرگ آنان، شیخ الزبهانی (1470 م) به پیروانش دستور می دهد تا از دانه های قهوه به جای القات استفاده کنند.

اما این داستان به ما اثبات نمی کند که به این دلیل اوّلین استفاده قهوه در یمن در قرن پانزدهم میلادی بوده. قهوه قویا شناخته شده بوده و حالا در این داستان خاص جایگزین القات می شود. اما هاتوکس با ارائه اسناد عربی دیگری ادعا می کند که در قدیمی‌ترین حالت شناخت از قهوه در بلاد اسلام به اواسط قرن پانزدهم می رسد. این تئوری همانند نظر الیس جان (Ellis John – 1774) است که با نقل‌قول از شهاب‌الدین قرن پانزدهم اوّلین معرفی قهوه نوشیدنی در یمن را به مفتی شهر عدن، جمال‌الدین، که تقریباً همزمانه اش بوده نسبت می دهد. جمال‌الدین در یکی از سفرهایش به ایران عده‌ای را درحال نوشیدن قهوه می بیند، که در آن زمان او آن را استعمال نمی کند. اما در بازگشتش به عدن او مریض شده و تصمیم می گیرد تا نوشیدن قهوه را امتحان کند و ببیند که آیا بر وضعش تأثیری می گذارد یا خیر. با انجام این کار، وی نه تنها سلامتش را بازیافت، بلکه فوائد سودمند دیگری را نیز درک کرد. از جمله آرامش از سردرد، احساس سرزندگی و پس راندن خواب آلودگی. در نتیجه، او این نوشیدنی را به دیگر دوستان صوفیش معرفی کرد تا بتوانند با کمک آن شبهایشان را آسان‌تر صرف عبادت کنند. استعمال و رضایت مفتی از آن هم باعث اعتبار و تبلیغ قهوه شد تا جایی که آرام آرام جای نوشیدنی القات را در بین مردم گرفت.

 
قهوه و ایتالیا





اسناد تاریخی نشان می دهند که قهوه از طریق ایتالیا به اروپا راه یافت. تجارت فعال میان ونیز و آفریقای شمالی، مصر و شرق کالاهای مسلمانان از جمله قهوه را به این اصلی‌ترین بندر اروپا می رساند. تجار ونیزی پس از کشف مزه قهوه، به این نتیجه رسیدند که پتانسیل تجاری بسیار خوبی دارد و از سال 1570 میلادی مشغول واردات آن شدند. همانند هر سنت جدیدی در اروپای آن زمان، طبقه ثروتمند اوّلین استفاده کنندگان آن بودند. در مرحله بعدی، قهوه در بازارهای ونیز به معرض فروش گذاشته شد، و بالاخره سریعاً در اختیار عموم جامعه قرار گرفت و فراوان شد. اوّلین قهوه‎خانه‌های ونیز در سال 1645 گشایش یافتند. تا سال 1763 ونیز صاحب 218 قهوه فروشی بود. و بالاخره، قهوه تبدیل شد به کالای تجاری اصلی میان ونیز و آمالفی، تورین، جنوا، میلان، فلورانس و رم، ( همگی شهرهای ایتالیای آن زمان) که از آنجا به باقی اروپا راه یافت.
یک منبع معرفی کننده و تبلیغاتی دیگر یادداشت‌های مسافران و سفیرهای ارسالی به بلاد مسلمانان بود. یک مثال جیان فرانسسکو موروسینی (Gian Francesco Morosini) سفیر جمهوری ونیز نزد سلطان عثمانی در سال 1582 میلادی است. در یک گزارش از استانبول او توضیح می دهد که چگونه در شرق مکانهای تجاری ای وجود داشتند که مردم چندین بار در روز در آن‌ها گرد آمده تا نوعی نوشیدنی داغ تیره رنگ را میل کنند. یک سند دیگر افشا می کند که پادوان پروسپرو آلپینو(Paduan Prospero Alpino)، گیاه شناس و پزشک معروف ایتالیایی با خودش چندین کیسه قهوه از شرق ( احتمال زیاد از مصر) آورد و در کتاب تاریخ گیاهان مصری اش، چاپ شده در ونیز در سال 1591، درخت قهوه و میوه اش را که در باغ یک کاپیتان دیده بود توصیف می کند.
همانند اکثر چیزهایی که از طرف مسلمانان وارد می شدند، قهوه نیز در ابتدا با مخالفت دینی و بزرگان دینی روبه‌رو شد. پاپ کلمنت هشتم (Pope Clemente VIII – 1536-1605) ابتدا تصمیم داشت مصرف آن را حرام اعلام کند. تاریخ چنین می گوید که وی پس از نوشیدن قهوه، آن را تائید کرده و تقدیسش کرد. این تاییدیه چراغ سبز مصرف قهوه بود، و آغازگر رسیدن آن به در تمامی خانه‌های اروپایی

فرهاد زعفری هشجین مدرس و محقق

www.iranchef.com

قهوه و بریتانیا . انگلستان



قهوه وبریتانیا . انگلستان
علاقه انگلیسیان به قهوه ( به همراه مسائل دیگری همانند حمام های ترکی و گل کاری) در قرن 17 میلادی اتفاق اقتاد، زمانی که غرب مملو از حیرت و در حسرت شیوه زندگی زیبا و دلفریب ترکان عثمانی بود. دانه های قهوه را کمپانی هند شرقی از یمن از طریق دریای سرخ و کمپانی لوانت از طریق شهر آلپو (در سوریه) وارد می کردند. آشنایی اوّلیه قهوه با انگلستان از طریق مصارف پزشکی بود، اوّلین سند نشانگر آن مقاله‌ای دوصفحه ای نوشته شده در آکسفورد در سال 1659 توسط " یک پزشک عربی"، دکتر ادوارد پوکوک (Dr Edward Pococke) است. اوّلین قهوه‎خانه در انگلستان را به سال 1650 نسبت می دهند، گرچه نوشیدن قهوه از چندین سال قبل تر آغاز شده بود. برن (Burn) گزارش می دهد از دانشجویی در دانشگاه آکسفورد به نام ناتانیل کونوپیوس (Nathaniel Conopius) که اوّلین کسی بود که برای استفاده شخصی خودش قهوه درست می کرد هنگام درس خواندن در دانشگاه. وی در سال 1648 فارق التحصیل شده است. من باب پایه‌گذاری اوّلین قهوه‎خانه، برن این موضوع را به تاجری یهودی به نام یعقوب (Jacob) نسبت می دهد که اوّلین قهوه‎خانه را در سال 1650 در ده سینت پیتر در شرق آکسفورد بنا کرد. بنا بر داربی (Darby)، شناخت از قهوه از طریق ترکان بود. او گزارش می دهد که اوّلین بار تاجری ترک به نام پاشا رزی آن را آورده است. این واقعه باید قبل از سال 1650 باشد، تاریخی که قهوه‎خانه‌ای به نام "سر پاشا رزی" (Pasqua Rosee’s Head) به افتخار این تاجر درخیابان سینت مایکل در کورنهیل و لندن باز شده بود. آقای پاشا می دانست که چگونه دانه های قهوه را به شیوه ترکی بو داده و درست کند. او اوّلین کسی بود که به فروش قهوه در قهوه‎خانه‌ای در جرج یارد، خیابان لومبارد پرداخت. بعداً در سال 1658 قهوه خانه دیگری با نام "سر سلطان" در کورنهیل افتتاح شد و تا سال 1700 در حدود 500 قهوه‎خانه در لندن وجود داشت.
قهوه‎خانه‎ها در بین قرن 17 تا 18 در انگلستان شدیداً مورد علاقه و شهرت واقع شدند. این علاقه وافر در کارهای ادبیاتی حجیمی که به این موضوع می پردازند مشهود است. بر اساس این کارهای ادبیاتی فوق‌العاده می توان نتیجه گرفت که قهوه‎خانه‎ها مکان هایی تفریحی بودند معمولاً برای روزنامه خوانی، بازی کردن، دود کردن تنباکو و همچنین نوشیدن قهوه و چای. آن‌ها همچنین مکانهای بحث در مورد مسائل داغ سیاسی و دینی روز بودند. به دلیل همین کاربرد آخر، ابتدا در سال 1663 قهوه‎خانه‎ها مجبور به دریافت مجوز شدند و بعداً در سال 1675 لایحه‌ای آن ها را " سمینارهای براندازی" خوانده و دستور تعطیلیشان داده شد. اما پس از چند روز دوباره اجازه فعالیت داده شد.
قهوه‎خانه‌ها معروف شدند به " دانشگاه های پنی ای" (Penny University)، که نظر اجتماع به این مکان ها را مکان هایی برای کسب علم نشان می دهد، نشانه ای که دانشجویان و دانشمندان و مردمان با استعداد از مشتریان همیشگی آن‌ها بودند. منظور از "پنی" قیمت یک فنجان قهوه در آن زمان است.
مسئله دیگری درباره قهوه‎خانه‌های انگلیسی باب شدن استفاده از نشانه ها و علامت های ایده برداری شده از مسلمانان است، معمولاً نقش سر یک مسلمان، در بیرون مغازه تا رهگذران را جلب کند. نقاشی ها و نام‌هایی همانند "سر سوریایی"، " سر سلطان" یا "سر ترک" اکثر خیابان‌های انگلستان را زینت می دانند، نشان گری قوی از علاقه وافر انگلیسیان به مسلمانان و دنیایشان.
نشانه ای دیگر ساختن و فروش "مارک" های قهوه‎خانه‎ها به خصوص در قرن 17 است. این‌ها پوسترهایی بودند شامل چهره یک فرد مسلمان یا نامش. این پوسترها به مشتریان وفادار که از آن ها مجموعه جمع‌آوری می کردند فروخته می شد. بعضی از این علامات هنوز زینت دهنده بعضی بار ها و چای خانه‌های انگلیسی است.


ایران شف فرهاد زعفری هشجین www.iranchef.com

 



آنتونی گالاند در کتاب سال 1699 اش (‘de l’origine et du progrez du café’” ) ارتباط قهوه، چای و شکلات را با مسلمانان بیان می کند. او گزارش می دهد که آقای دلاکروکس (de la Croix) ، مترجم پادشاه لویی چهاردهم، بوی اطلاع داد که آقایی به نام تونوت (Thevenot) که به شرق سفر کرده با خودش "قهوه" به پاریس آورده. آقای تونوت در برگشتش به پاریس در سال 1657 از دانه هایی که آورده بود برای مصرف شخصی استفاده کرد و همچنین دوستانش را برای صرفش دعوت کرد، از جمله موسیو دلاکوکس. کروکس تأیید می کند که از آن زمان به بعد به نوشیدن آن ادامه داده، عمدتاً از طریق تجار ارمنی که در پاریس اقامت داشتند، و آرام آرام آن را در شهر اعتبار دادند. اما سرعت ناگهانی مصرف این نوشیدنی در پاریس پس از 1669 اتفاق می افتد. در آن سال پاریس میزبان سفیر سلطان محمد چهارم عثمانی، سلیمان آقا، بود، که همراه با خود و همراهانش مقدار قابل توجهی قهوه آورده بود. آنان نه تنها از مهمانان فرانسوی و اروپاییشان با این نوشیدنی پذیرایی کردند بلکه مقداری هم به دربار شاهنشاهی هدیه کردند. سلیمان آقا طی اقامتش، از جولای 1669 تا مه 1670، موفق شد تا عادت نوشیدن قهوه را با قوت در میان اهالی پاریس جای بیندازد. دو سال بعد، شخصی ارمنی به نام پافآل (Pafeal) اوّلین قهوه‎خانه پاریس را پایه‌گذاری کرد، اما شکست خورد. عده دیگری از ارمنیان و پاریسیان نیز شانسشان را امتحان کردند اما سودی نکردند. درآخر، یک فرانسوی مکانهایی بزرگ و بسیار شیک و زیبا به سبک طراحی داخلی شرقی پر از جزئیات و ریزه کاری بنا کرد و در آن شروع به فروش قهوه، چای، شکلات و دیگر اقلام پرداخت. او توانست تجار ثروتمند و نخبگان را به خود جذب کند،و به زودی تعداد قهوه‎خانه هایش در پاریس به تنهایی از مرز 300 گذشت.
در باب اوّلین آشنایی فرانسه با قهوه، گالاند تاریخ 1644 را ذکر می کند. این سالی است که در آن عده‌ای مردان فرانسوی از مارسی، که همراهان موسیو دلاهای به قسطنطنیه بودند، با خودشان قهوه و وسائل لازم برای آماده‌سازی آن را آوردند. در سال 1671، اوّلین قهوه‎خانه مارسی در محله اکسچنج بنا شد. این قهوه‎خانه به سرعت پر از مشتری شد، عمدتاً تجاری که به شرق و ترکیه سفر می کردند و آن را جای بسیار مناسبی برای بحث درباره تجارتشان یافتند. این موفقیت منجر به گشایش قهوه‎خانه‌های دیگر مارسی شد که بعداً سراسر فرانسه را در بر گرفت

قهوه و اتحادیه اروپا

فرهادزعفری هشجین مدرس بین المللی و مولف کتاب های کافی شاپ درایران
پس از ایتالیا، فرانسه و انگلستان، باقی اروپا نیز راه آنان را در پیش گرفت و این نوشیدنی جدید را همه در آغوش گرفتند. در آلمان به عنوان مثال، منابع نشان می دهند که دکتر و گیاه شناسی آلمانی به نام راوفوس (Rauwofus) که در 1573 به شرق سفر کرد جزو اوّلین اروپائیانی بود که به قهوه اشاره می کنند. کتاب وی در سال 1582 به چاپ رسید. در رابطه با شهر وین، منابع تاریخی ماجرایی متفاوت از باقی اروپا را ذکر می کنند. پس از شکست ارتش عثمانی که وین را در 1683 تحت محاصره گرفته بود، عثمانیان مقدار زیادی قهوه از خود بر جای گذاشتند. ارتش‌های اروپایی که مشغول دفاع از شهر بودند، که شامل ارتش‌های آلمان و لهستان و بسیار دیگر داوطلبان اروپایی می شدند، این غنیمت را تصاحب کرده و به خود به سرزمینهایشان بردند. اما تاریخ ساخت اوّلین قهوه‎خانه برلین به سال 1720 برمی گردد.
هلندین موفق به کشت مزارع بزرگ قهوه در مستعمره "جاوا" شان در اندونزی شدند. گرچه مشخص نیست که دانه ها را از کجا به دست آوردند اما می توان احتمال غریب به یقین داد که آن‌ها را از مسلمانان آسیای جنوب شرقی به دست آورده بودند، و احتمال زیاد هند. از مستعمره شان در جاوا، هلندیان تجارت موفقی بر پا کردند، چرا که تبدیل شدند به واردکنندگان و توزیع کنندگان قهوه در اروپا. گزارشات ذکر می کنند که اشاعه کشت قهوه کاری هلندیان بود. آن‌ها به لویی چهاردهم فرانسه یک درخت قهوه برای باغ گیاه شناسی اش هدیه دادند. اما این گزارشات باید با احتیاط نگریسته شوند، چرا که لویی چهاردهم همچنین هدایایی از قهوه توسط سفیر عثمانی نیز دریافت کرده بود.

  قهوه و ایالات متحده آمریکا



معرفی قهوه به آمریکا به فرانسویان نسبت داده شده از طریق مستعمره هایشان در بسیاری از نقاط این قاره، شروع از مارتینیکه و استعمارات هند غربی (Martinique and West Indies colonies ) بود که اوّلین مزارع کشت قهوه فرانسویان بر پا گشت. پس از آن قهوه به مقدار زیاد در آمریکای جنوبی کشت شد، تا جایی که اکنون قهوه برزیلی اعتبار مهمی در بازار قهوه دارد.
از قهوه عربی و ترکی تا کاپوچینو و کرویسانت (Croissant) ( نان صبحانه هلال شکل)
مصرف قهوه در اروپا عمدتاً بر اساس شیوه سنتی آماده‌سازی این نوشیدنی توسط مسلمانان بود. این یعنی جوشاندن مخلوط پودر قهوه بو داده شده و شکر و آب سرد بر روی حرارت تا بجوشد.
اما از سال 1683 به بعد شیوه ای جدید در آماده‌سازی و نوشیدن قهوه اختراع شد. قهوه "کاپوچینو" توسط کشیشی به نام "مارکو داویانو" Marco d’Aviano)) از فرقه کلیسایی "کاپوچین" (Capuchin monastic order) به وجود آمد. او مسئول موج دادن کاتولیک‌ها و پروتستان‌ها به جنگ علیه ترکان مسلمان عثمانی در جنگ 1683 وین بود. داستان چنین روایت می کند که پس از پیروزی اروپائیان، اهالی وین از قهوه های به جا مانده سربازان عثمانی "قهوه ترکی" درست کردند، اما ذائقه شان از مزه آن خوشش نیامد، پس این قهوه را با خامه و عسل مخلوط کردند. این رنگ قهوه را به رنگ قهوه ای خاصی شبیه رنگ عباهای کشیشان کاپوچین کرد. پس اهالی وین این قهوه جدید را به افتخار فرقه مارکو داویانو "کاپوچینو" نامگذاری کردند. از آن زمان به بعد مصرف کاپوچینو به دلیل مزه لذیذش باب شده است، گرچه در اصل نوشیده شد به مناسبت جشن پیروزی اروپا بر عثمانی.

 
 

VER OUTRAS RECEITAS   PARA 1 COPO Ingredientes: Tempo de preparação : 8 minutos Dificuldade de preparação : média - 2 cápsulas de Livanto (80 ml, o equivalente a   2 chávenas Espresso de 40ml) - 1 estrela de badiana (anis estrelado) - 1 colher de sopa + uma colher de café de   xarope de pêssego - 50 ml de iogurte líquido de pêssego - 3 a 4 cubos de gelo - 3 colheres de sopa de espuma de leite - Pequenas pepitas de amêndoa ou avelãs para   decorar Etapas: • Prepare o seu café numa chávena grande e acrescente uma estrela de   badiana. • Deixe-a infundir durante 5 minutos antes de a retirar. • Em seguida, deite o café perfumado num shaker e agite-o energicamente com   cubos de gelo para arrefecer a bebida. • Deite a colher de sopa de xarope de pêssego e o iogurte líquido de pêssego   no café frio e agite novamente com força. • Verta um pouco de espuma de leite sobre a superfície (espuma de leite   adoçicada previamente com uma colher de café de xarope de pêssego). • Decore a espuma de leite com amêndoas ou avelãs raladas. Sugestão de preparação em cocktail, no Verão, à beira de uma piscina GRAND CRU RECOMENDADO: Livanto   Acessórios recomendados: IMPRIMIR Recomendar a receita     Podcast		A nova gama Lungo Os descafeinados Para o ajudar a escolher Encomende as suas cápsulas NESPRESSO AAA program

	PARA 1 COPO	Ingredientes:
	Tempo de preparação : 8 minutos Dificuldade de preparação : média	- 2 cápsulas de Livanto (80 ml, o equivalente a   2 chávenas Espresso de 40ml) - 1 estrela de badiana (anis estrelado) - 1 colher de sopa + uma colher de café de   xarope de pêssego - 50 ml de iogurte líquido de pêssego - 3 a 4 cubos de gelo - 3 colheres de sopa de espuma de leite - Pequenas pepitas de amêndoa ou avelãs para   decorar
	Etapas: • Prepare o seu café numa chávena grande e acrescente uma estrela de   badiana. • Deixe-a infundir durante 5 minutos antes de a retirar. • Em seguida, deite o café perfumado num shaker e agite-o energicamente com   cubos de gelo para arrefecer a bebida. • Deite a colher de sopa de xarope de pêssego e o iogurte líquido de pêssego   no café frio e agite novamente com força. • Verta um pouco de espuma de leite sobre a superfície (espuma de leite   adoçicada previamente com uma colher de café de xarope de pêssego). • Decore a espuma de leite com amêndoas ou avelãs raladas.

 coffee shop / كافي شاپ.كام / كافي شاپ / بانک اطلاعات کافی شاپ ها . رستوران.هتل.فست فود

 
کلیک کنید
دنیای دسرها

ایران شفwww.iranchef.com

   coffee shop / كافي شاپ.كام / كافي شاپ / بانک اطلاعات کافی شاپ ها . رستوران.هتل.فست فود

Cappuccino glacé

 

  www.iranchef.com ایران شف

<کافه ترینوstrong>Caffé Torino

Ingrédients :

- 60 ml d'expresso,
- 1 cuillère à soupe de cacao en poudre
- 1 cuillère à soupe de sirop à la noisette Da Vinci
- 1 cuillère à soupe de rhum blanc*
- lait bouilli et mousseux (utilisez un mousseur à lait)
- copeaux de chocolat au lait pour la garniture
- bâtonnets de sucre candi.


Préparation :

Mélangez l'expresso, avec le cacao en poudre dans une tasse d'environ 180 ml, jusqu'à ce qu'il se dissolve complètement. Versez le sirop à la noisette Da Vinci et le rhum blanc*, puis suffisamment de de lait bouilli pour que la tasse soit pleine.

Mixez la préparation au blender.


Expresso qui ressemble à un café filtre du fait de l'ajout d'eau chaude pour diluer la boisson servie mais conserver la saveur de l'expresso.

Café Crème

Café de force normale avec une couche de crème type expresso

Café Frappé

Café très fort (1/2) mélangé à de la glace (1/2) au shaker

Essayez les préparations frappées prêtes à l’emploi des coffee shop américains 100% délicieuses – 100% rafraîchissantes

Caffe Latte, Café au Lait,

Café Latte est la variante italienne du café au lait. L'élément de base du café Latte est toujours un expresso. Sur l'expresso, on verse du lait chaud. Le tout est couronné par un peu de crème de lait. Le café Latte est servi dans un verre haut qui est plus grand que la tasse cappuccino.

Café Lungo

Long tirage (100 ml - 120 ml) pour permettre l'infiltration d'un peu plus d'eau dans le café moulu en évitant une sur-extraction

Café Ristretto

Expresso court et serré. Le flux d'eau est stoppé à environ 25 ml

Cappuccino

Une recette italienne classique. Elle comprend 1/3 d'expresso, 1/3 de lait chaud et 1/3 de crème de lait. Pour couronner le tout, le cappuccino est saupoudré encore avec un peu de poudre de cacao.

Découvrez une version frappée étonnante Java Chip avec des morceaux de chocolat fondant

Con Panna

Expresso serré surmonté de crème fouettée

Espresso ou “shot”

7 grammes de café infusé avec la méthode expresso (40 ml to 50 ml)

Espresso Doppio ou "Double Shot"

Double dose d'expresso

Flavoured Latte

Café Latte parfumé avec quelques gouttes de sirop (vanille, caramel...)

Réalisez de Latte arômatisé (même sans café) de votre choix avec une base « cream » Vanilla Bean

Café Viennois

Café de force normale (1/2) additionné de lait chaud chocolaté (1/2)

Latte macchiato

Simple dose d'expresso versée dans un verre de crème de lait

Macchiato

Pour le Macchiato, qui signifie quelque chose comme "tâcheté", il s'agit d'un expresso avec un doigt de lait moussé. Au premier coup d'œil, il a l'aspect d'un petit cappuccino. Même si les ingrédients sont identiques à ceux du cappuccino, un macchiato a un goût beaucoup plus fort et plus aromatisé.

Découvrez aussi le machiatto dans sa version frappée Latte Caramel

Mocha

Lait chocolaté à base d'expresso: expresso (1/3) infusé avec de la crème de lait (1/3) dans laquelle du cacao (1/3) a été dissout.

Découvrez le mocha dans sa version frappée

Romano

Simple dose d'expresso servie avec une rondelle de citron









Ingrédients : (pour 4 grands verres)
- 50 ml d'expresso,
- 3 grandes cuillères à glace de crème glacée vanille
- 4 cuillères à soupe de Cherry*( liqueur de cerise)
- 2 cuillères à soupe de sucre en poudre
- 1 tasse de glaçons
- 2 tasses de glace pilée

Préparation :
Préparation : Mixez au blender la crème glacée et le Cherry. Ajoutez le café et les glaçons et mixez à puissance maximale jusqu'à ce que les glaçons soient finement broyés. Versez dans 4 grands verres, ajoutez de la crème fouettée par-dessus, une cerise et saupoudrez de gousse de vanille finement broyée.
 coffee shop / كافي شاپ.كام / كافي شاپ / بانک اطلاعات کافی شاپ ها . رستوران.هتل.فست فود

 

قهوه در در زمان صفویه جای خود را در میان نوشیدنی‌های روزانه ایرانیها باز کرد و نمونه‌ای است از ورود ایران به شبکه اقتصادی جهانی آن دوران. تا قرن نوزدهم که چای به نوشیدنی غالب مردم تبدیل شد، همچنان این ماده سیاه و تلخ بسته به منطقه جغرافیایی و طبقه اجتماعی دوستداران خود را داشت. امروزه نوشیدن انواع قهوه از جمله قهوه فرانسه، اسپرسو، کاپوچینو . ماکیاتو.کافه لته.هات چاکلت.وایت چاکلت.آیس کافی .آیس تی.آیس شکلات میلک.و قهوه فوری وشیرقهوه طرفداران زیادی پیدا کرده. البته قهوه ترک بخاطرمحبوبیت میان ایرانیان ارمنی از گذشته در میان مردم رایج بوده و بواسطه فال قهوه جایگاه خاص خود را داشته. امروز می‌توانید در تمام کافی‌شاپ‌ها و قهوه‌سراها به راحتی این نوشیدنی نشاط‌آور را پیدا کنید. انواع .بستنی ها.مثل سان شاین ساندی. پیچملبا.بنانا اسپلیت.هات فاچ ساندی.شکلات ساندی.بلوبری ساندی.وگلاسه‌ها . میلک شیک ها.کوکتل ها.ابمیوه ها.اسنک ها.کیک ها و صدها نوشیدنی دیگر توسط بنیانگذار کافی شاپ حرفه ای درایران که در کتاب دنیای دسرها 2 و 1 آموزش کافی شاپ توسط فرهاد زعفری هشجین مولف کتاب نگارش شده است از نوشیدنی‌های مورد علاقه مردم هستند.

فرهاد زعفری هشجین مدرس ومربی بین المللی و رییس کمسیون اتحادیه کافی شاپ دارن تهران بزرگ

قهوه و کافی شاپ با ایران شف











بانک اطلاعات کافی شاپ درایران متعلق به ایران شف

فرهاد زعفری هشجین بنیانگذار کافی شاپ مدرن درایران .

اولین مدرس ومربی بین المللی و مولف کتاب کافی شاپ در ایران .

شایدتعجب کنيد اگر بدانيد در ده سال اخير، نوزده هزار بررسي در مورد اين فايده‌ها انجام شده و نتيجه اغلب آنها هم به نفع قهوه تمام شده است. ماده‌اي که در قهوه وجود دارد و آن را از اين همه امتحان سربلند بيرون آورده، \"کافئين\" نام دارد. قهوه در مقدار مساوي، چيزي حدود سه و نيم برابر بيشتر از چاي و کولا کافئين دارد. البته بعضي از خواص قهوه هم مربوط به کافئين نيست. قهوه، آنتي اکسيدان‌ هاي زيادي هم دارد، مثل کلروژنيک و توکوفرول که باعث برخي اثرهاي شفابخش آن مي ‌شود. به اضافه ي مواد معدني مثل منيزيم که معلوم شده مي ‌توانند در بهبود پاسخ بدن به انسولين و اصلاح متابوليسم گلوکز مؤثر باشند. محققان ايتاليايي، ماده ديگري به نام \"تريگونلينگ\" را هم در قهوه پيدا کرده‌اند. اين ماده به قهوه عطر و طعم تلخي مي ‌دهد. خاصيت ضد باکتريال و ضد چسبندگي قهوه را (که جلوي ايجاد حفرات و پوسيدگي دندان را مي‌ گيرد) به همين ماده نسبت مي‌ دهند. بد نيست فايده‌هاي قهوه را در افراد مختلف مرور کنيم. شما هم ببينيد در چه شرايطي هستيد و آيا از اين اثرها چيزي هم به شما مي ‌رسد يا نه. اگر ورزشکاريد... چندي پيش، تحقيقي در مجله \"درد\" به چاپ رسيد که نشان مي ‌داد، نوشيدن دو فنجان قهوه قبل از ورزش، مي‌ تواند تا 48 درصد درد عضلاني پس از ورزش را کاهش دهد. اين يعني قهوه در تسکين درد حتي از آسپرين هم قوي‌تر است! ناپروکسن 30 درصد و آسپرين 25 درصد درد عضلاني را کم مي‌ کند. البته محققان دانشگاه جورجيا که اين تحقيق را انجام داده‌اند، معتقدند، هنوز براي نتيجه‌گيري کلي زود است و فعلاً مي‌ توان گفت قهوه فقط در خانم‌هايي که خيلي قهوه خور قهار نبوده‌اند، چنين خاصيتي داشته است (يعني کساني که زياد قهوه مي ‌خورند، نبايد چنين توقعي از آن داشته باشند). علاوه بر اين، به نظر مي ‌رسد قهوه در افرادي که تازه ورزش را شروع کرده‌اند، بيشتر کمک ‌کننده است تا در ورزشکاران حرفه‌اي. به همين دليل، اين افراد مي ‌توانند با استفاده از قهوه برنامه ورزشي خود را طولاني‌تر کنند . البته مراقب باشيد كه زياده روي نکنيد! دو فنجان قهوه در کنار روش‌هاي کم‌ کننده درد عضلاني، مانند نرمش‌هاي کششي، ماساژ و حمام سرد، براي تسکين درد‌هاي پس از ورزش کافي است. در ضمن، چون قهوه باعث افزايش دفع ادرار مي ‌شود، بايد مراقب از دست دادن آب بدن، به خصوص بعد از ورزش باشيد. اگر امتحان داريد... اين را ديگر همه دانشجويان به تجربه فهميده‌اند که خوردن قهوه هنگام درس خواندن، به خصوص شب امتحان، چقدر مي ‌تواند به تمرکز و هوشياري آنها کمک کند. البته دانشمندان هم اين خاصيت قهوه را مورد بررسي قرار داده‌اند. آنها به اين نتيجه رسيده‌اند که کافئين مي‌ تواند سرعت پردازش اطلاعات را تا 10 درصد زياد کند. نوشيدن يک فنجان قهوه بعد از صرف غذا با خواب آلودگي بعد از آن مقابله مي ‌کند و به حفظ هوشياري و تمرکز هم کمک مي ‌کند. اين مسئله در مورد شيفت‌هاي کاري شبانه هم (البته با دو فنجان) صدق مي‌ کند. ارزش اين خاصيت در اين است که مي ‌تواند جلوي خيلي از حوادث کØ �ري را در شيفت‌هاي شب بگيرد، به خصوص رانندگان جاده‌ها که جان عده زيادي مسافر در گرو بيداري و هوشياري آنهاست. اگر مي‌خواهيد بيمار نشويد... نتيجه تحقيقات دانشمندان دانشگاه کاليفرنيا در سان‌ديه‌گو نشان داده که قهوه مي‌ تواند تا 60 درصد خطر بروز ديابت نوع دو را در افراد مستعد کم کند (البته اگر با يک خروار شکر ميل نشود!) جالب‌تر اين جاست که اين کاهش، در کساني که تست تحمل گلوکزشان مختل بود، تا 70 درصد بوده است. محققان آلماني هم تأثير قهوه در کاهش سرطان روده بزرگ را کشف کرده‌اند. يک آنتي‌اکسيدان قوي به نام \"متيل پيريدينيوم\" ،‌آنزيم‌هاي ضد اين سرطان را تقويت مي‌ کند. اين ماده در فرآوري قهوه توليد مي‌ شود و هر چه قهوه بيشتر حرارت ديده باشد، مقدار آن بيشتر است. حداقل شش مطالعه مستقل، رابطه بين نوشيدن قهوه و پيشگيري از پارکينسون را اثبات کرده‌اند. محققان مي ‌گويند، اگر کسي به طور منظم قهوه بخورد،60 تا 80 درصد کمتر از سايرين دچار اين بيماري مي‌ شود (البته بررسي‌ها نشان داده که مصرف استروژن در زنان يائسه مي ‌تواند جلوي اين اثر قهوه را بگيرد). خاصيت ديگر قهوه که شايد با آن آشنا باشيد، جلوگيري از سنگ کليه است. اين خاصيت از کافئين موجود در قهوه سرچشمه مي‌ گيرد که ادرارآور است و جلوي جمع شدن ادرار و در نتيجه رسوب سنگ در کليه را مي‌ گيرد. براي تکميل اين فهرست، مي ‌توانيد اين را هم اضافه کنيد که قهوه در کاهش سنگ صفرا هم مؤثر شناخته شده است. اگر پا به سن گذاشته‌ايد... قهوه مي ‌تواند محافظ خوبي براي قلب زنان يائسه باشد. يک مطالعه 15 ساله که در مجله تغذيه باليني آمريکا به چاپ رسيده، نشان مي ‌دهد خانم‌هاي يائسه‌اي که روزانه حداقل سه فنجان قهوه مي‌ خورند، 28 درصد کمتر از بقيه زنان در اين سن، دچار بيماري‌هاي قلبي و ساير بيماري‌هاي التهابي غير سرطاني مي ‌‌شوند. دانشمندان معتقدند، اين خاصيت ناشي از آنتي‌اکسيدان‌هايي است که از التهاب و بيماري قلب جلوگيري مي ‌کند و قهوه سرشار از آنهاست. زياده روي ممنوع! همه اينها که گفتيم، دليل بر اين نمي ‌شود که بخواهيم در مصرف قهوه زياده‌ روي کنيم يا خداي ناکرده خودمان را با آن خفه کنيم! قهوه هم ممکن است براي بعضي افراد مناسب نباشد. اين افراد شايد نتوانند بعضي از اثرهاي جانبي آن را (به خصوص در مقادير زياد) مانند تپش قلب، بي‌خوابي، لرزش دست و تحريک‌پذيري را تحمل کنند. علاوه بر اين، ممکن است قهوه باعث بالا رفتن کلسترول خون بعضي از افراد شود. پزشکان توصيه مي ‌کنند زنان باردار، بيماران قلبي و کساني که در معرض پوکي استخوان هستند، از خوردن قهوه (به خصوص زيادش!) صرف‌ نظر کنند